Kama Sokolnicka

tekst polski niżej

Witold Gombrowicz, who abandoned Europe, claimed that the revision of European form can be undertaken only from beyond European standpoint, where it becomes more casual and less perfect. The “outsiderness” characterizes those areas that a European does not want to think about or remember because they are in a kind of suspense. Imprisoned existence is risky, monotonously spinning in one circle of political thought or held in economic check (e.g. Calabria being dependent on the doings of crime syndicates, Macedonia, Flanders, ghettos of immigrants’ districts in Western cities and in down-and-out post-communist cities of the former Eastern bloc). Zygmunt Bauman, eminent Polish sociologist and philosopher, considers Europe to be a constant project that has never been completed. Each region has its “cracks”, territories, where it is dangerous to move about – it may expose one to a contact with ordinary people afflicted with the adversity of geopolitics and history, as well as physical assault, kidnapping or shooting. There is something of an abstract in it. And thus I embed into my own consciousness and at my own risk the existence of those areas, drawing abstract, irregular outlines of borders. On IKEA’s drawing paper for kids I draw in pencil these motives of isolation. The sketchiness has something to do with the unstable cartography (e.g. Kosovo) as well as with the reluctance to embellishment and abundance in the contexts of poverty.
The seria contains six drawings.

Page of Luleå Art Biennal here.

/

Witold Gombrowicz, który opuścił Europę, uważał, że rewizja formy europejskiej może być przedsięwzięta tylko z pozycji pozaeuropejskich, stamtąd gdzie ona staje się luźniejsza i mniej doskonała. Taka pozaeuropejskość cechuje obszary, o których nie chce się myśleć ani pamiętać, gdyż tkwią w zawieszeniu. Ryzykownym jest monotonne wirowanie w jednym kręgu myśli politycznej, albo w ekonomicznym szachu (np. Kalabria uzależniona od mafii, Macedonia, Flandria, „getta” dzielnic imigranckich na zachodzie i menelsko-dresiarskie dzielnice w miastach postsocjalistycznych). Zygmunt Bauman myśli o Europie jako nieustannym projekcie, który nigdy nie został zrealizowany do końca. Każdy region ma „szczeliny”, terytoria po których przemieszczać się jest niebezpiecznie – może to grozić kontaktem z normalnymi ludźmi dotkniętymi nieprzychylnością geopolityki i historii, jak też pobiciem, porwaniem bądź postrzeleniem. Jest w tym coś z abstrakcji. Wrysowuję więc we własną świadomość i na własne ryzyko istnienie tych obszarów, abstrakcyjnymi nieregularnymi formami granic. Motywy wyodrębnienia rysuję ołówkiem na ikeowskim papierze do rysowania dla dzieci. Ta szkicowość ma coś wspólnego ze zmienną kartografią (np. Kosowo) jak i niechęcią do dekoracji czy nadmiaru w kontekstach niedostatku.
Na cykl składa się sześć rysunków.

Strona Biennale Sztuki w Luleå tutaj.

 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
* a fragment from the title of the record of NoMeansNo Small Parts Isolated and Destroyed, 1988
  / oznacza: małe cząstki wyizolowane;
  fragment tytuły płyty NoMeansNo Small Parts Isolated and Destroyed, 1988